[ad_1]

غشای سلولی در برابر ویروس ها نفوذ ناپذیر است: آنها برای ورود و آلوده شدن به سلول ، از تعدادی استراتژی برای استفاده از خصوصیات سلولی و بیوشیمیایی غشاها استفاده می کنند. جذب واسطه تیول از مولکولهای آلی شبه الکل ، جایی که اکسیژن با یک اتم گوگرد جایگزین می شود ، یکی از مکانیسم های ورود است که چندین سال پیش توسط ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) استفاده شده است. به دلیل پایداری واکنشهای شیمیایی و پیوندها در محل کار ، در حال حاضر هیچ بازدارنده موثری در دسترس نیست.

یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه ژنو (UNIGE) بازدارنده هایی را شناسایی کرده است که تا 5000 برابر موثرتر از رایج ترین مورد استفاده در حال حاضر هستند. آزمایشات مقدماتی – منتشر شده و رایگان از طریق آن علوم شیمی، مجله برجسته انجمن سلطنتی شیمی – مسدود کردن ورود سلولی ویروسهای بیان کننده پروتئین SARS-CoV-2 را نشان می دهد. این تحقیق راه را برای تحقیق در مورد ضد ویروس های جدید هموار می کند.

از سال 2011 ، آزمایشگاه ، به رهبری پروفسور استفان متیل در گروه شیمی آلی در UNIGE ، عضو دو مرکز ملی صلاحیت تحقیقات ملی (NCCR) “زیست شناسی شیمی” و “مهندسی سیستم های مولکولی” ، در حال مطالعه روش تیول ها است. با سایر ساختارهای حاوی گوگرد واکنش نشان می دهند: سولفیدها ، مولکول هایی که گوگرد با عنصر شیمیایی دیگری ترکیب می شود. پروفسور متیل شروع کرد: “اینها واکنشهای شیمیایی بسیار ویژه ای هستند زیرا می توانند حالت خود را به صورت پویا تغییر دهند.” در واقع ، پیوندهای کووالانسی مبتنی بر تقسیم الکترون بین دو اتم ، بسته به شرایط ، آزادانه بین اتم های گوگرد در نوسان هستند.

عبور از غشای سلول

ترکیبات گوگرد به ویژه در غشای سلول های یوکاریوتی و روی پاکت ویروس ها ، باکتری ها و سموم در طبیعت وجود دارد. مطالعات نشان می دهد که آنها در یکی از مکانیزم ها – معروف به جذب با واسطه تیول – که اجازه عبور بسیار دشوار از خارج به داخل سلول را دارد ، نقش دارند. این مرحله کلیدی شامل رابطه دینامیکی بین تیولها و سولفیدها است. پروفسور ماتیل ادامه داد: “همه آنچه به سلول نزدیک می شود می تواند با این پیوندهای گوگرد پویا مرتبط باشد.” “آنها باعث می شوند که بستر یا با همجوشی یا اندوسیتوز یا با انتقال مستقیم از طریق غشای پلاسما به داخل سیتوزول وارد سلول شود.” مطالعات چند سال پیش نشان داد که در ورود HIV و سم دیفتری از مکانیزم مربوط به تیول ها استفاده می شود.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه این شک و تردید از طرف جامعه علمی احتمالاً به دلیل عدم وجود یک مهارکننده در دسترس برای آزمایش آن است ، گفت: “این شیمی به خوبی شناخته شده است ، اما هیچ کس معتقد نیست که در هضم سلول نقش داشته باشد.” “درگیری تیولهای غشایی در جذب سلول معمولاً با مهار با استفاده از معرف المان آزمایش می شود. متأسفانه ، این آزمایش همیشه قابل اعتماد نیست ، که بخشی از آن به علت واکنش نسبتاً کم معرف المان در مقابل واکنش زیاد به تیولها و سولفیدها است.”

جستجوی یک بازدارنده

در حالی که آزمایشگاه Stefan Matile مشغول نوشتن کتابشناسی در این باره در اولین محاصره سوئیس در بهار سال 2020 بود ، به دنبال یک مهار کننده بالقوه شروع به جستجوی فکر می کند که ممکن است به عنوان یک ضد ویروس علیه SARS-CoV-2 مفید باشد. . همکاران پروفسور ماتیل ، بازدارنده های احتمالی را بررسی کرده و آزمایشات آزمایشگاهی را برای جذب مولکولهای سلول گوگردی که با کاوشگرهای فلورسنت برچسب گذاری شده اند ، انجام داده اند تا با استفاده از میکروسکوپ فلورسانس ، حضور آنها را در سلول ها ارزیابی کنند.

مولکولهایی تا 5000 برابر موثرتر از معرف المان شناسایی شده اند. با در اختیار داشتن این مهارکننده های عالی ، آزمایشگاه با کمک Neurix ، یک گیاه مستقر در ژنو ، آزمایشات ویروس را آغاز کرد. آنها ویروسهای آزمایشگاهی به نام lentivators را اصلاح کردند و پروتئینهای همه گیر را از پاکت ویروس SARS-CoV-2 با خیال راحت و بی خطر بیان می کنند. مشخص شده است که یکی از مهارکننده ها در جلوگیری از ورود ویروس به سلول ها در شرایط آزمایشگاهی موثر است. “این نتایج در مرحله بسیار ابتدایی است و می توان گفت کاملاً حدسی است که ما یک داروی ضد ویروسی علیه ویروس کرونا کشف کرده ایم. در عین حال ، این مطالعه نشان می دهد که جذب تیول ممکن است یک مطالعه جالب برای تولید داروهای ضد ویروسی در آینده باشد.” ، نتیجه می گیرد پروفسور ماتیل.

منبع تاریخچه:

مواد تهیه شده توسط دانشگاه ژنو. توجه: برای سبک و طول می توان مطالب را ویرایش کرد.

[ad_2]

منبع: hobobat-news.ir