چند دلیل محکم برای چرایی این موضوع وجود دارد. هر کدام از این محدوده ها برای رمزنگاری یک واحد باینری اطلاعات مورد استفاده قرار می گیرند.در هارد درایو های امروزی ، هر یک از این محدوده های مغناطیسی از چند صد دانه مغناطیسی تشکیل شده اند. ولی هر کدام از این دو ابزار ذخیرهسازی، ویژگیهای خاص خود را دارند. این رابط در ابتدا برای استفاده در رایانه های خانگی و همچنین سیستم های صنعتی با سطح انتظارات متوسط از عملکرد طراحی و به بازار عرضه شد.

همچنین هارد دیسک هایی در بازار موجود است که مناسب برای استفاده شبکه (NSA) می باشند. هارد دیسک هایی در بازار موجود است که مخصوص دوربین های مدار بسته می هارد سرور سامسونگ باشد. با اینکه هارد درایوها عایقکاری و مهرو موم شده هستند، اما باز هم در داخل آنها هوا وجود دارد. این درایوها به صورت SAS و SATA هستند و به هیچ تغییر خاصی در فریمور یا سخت افزار نیاز ندارند. این تراشهها می توانند به صورت مستقیم به مادربورد (همانند لپتاپهای کوچک و قابل حمل)، توسط درگاه PCI Express در برخی از ورک استیشنهای حرفهای و سیستمهای کامپیوتری یا به صورت باکسهای شکیل و با استفاده از درگاههای موجود به سیستم دسکتاپ یا لپتاپ متصل شوند.

این صفحه ها از یک ماده غیر مغناطیسی( اغلب شیشه یا آلومینیوم) ساخته می شوند و با یک لایه نازک از مواد مغناطیسی روکش می شوند. همینطور که صفحات دوران می کنند یک بازوی محرک، هد ها را (به آرامی و با حرکت شعاعی ) روی یک مسیر قوس دار، بر روی صفحات به حرکت در می آورد.با اینکار به هر هد اجازه داده می شود که تقریبا به تمام سطح صفحهء در حال دوران دسترسی پیدا کندد. هد خواندن / نوشتنِ هارد درایو بالای صفحات مغناطیسی و بر روی یک بالشتک هوا که ضخامتی در حد چند نانومتر دارد حرکت می کند.

طرح کلی یک هارد دیسک تشکیل شده از یک مخروط که یک یا چند صفحه مسطح و گرد را نگه می دارد ،اطلاعات بر روی این صفحات ذخیره می شوند. به ازای هر صفحه مغناطیسی بر روی مخروط ، یک هد وجود دارد که همه آنها بر روی یک بازوی مشترک سوار شده اند. اما با تکنولوژی جدید هد مخصوص نوشتن و هد مخصوص خواندن از هم جدا شده اند ، با این وجود هر دوی آنها روی یک بازوی محرک قرار دارند.

ایندکسر